ΑΜΦΙΘΕΑ

ΑΜΦΙΘΕΑ
Νέα ονομασία του χωριού από την αμφιθεατρική θέση στην οποία βρίσκεται .Το παλιό όνομα του χωριού είναι Γίδες το οποίο σύμφωνα με την παράδοση δόθηκε από Τούρκο πασά ο οποίος εκεί είχε τα κοπάδια του. Αυτό δεν ισχύει, γιατί το όνομα ΓΙΔΕΣ υπάρχει στα πρώτα κατάστιχα των φορολογικών καταλόγων του τούρκικου κράτους το 1474 πράγμα που σημαίνει ότι το όνομα του χωριού υπήρχε επι ενετοκρατίας και δεν γνωρίζουμε πόσο παλαιότερα. 

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟ 1474 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΑΝ

Ένα τούρκικο κατάστιχο αποτελούμενο από 164 σελίδες γραμμένο στην Αραβική και μεταγραμμένο στην Τουρκική από την Ευαγγελία Μπαλτά, περιλαμβάνει τους δήμους και τα χωριά της Εύβοιας με οικονομικά στοιχεία και ονόματα κατοίκων κατά το έτος της αλώσεως της νήσου (1474). 

Αμέσως μετά την απελευθέρωση αναφέρεται σαν Γίδαις με 5 οικογένειες. Πλούσιο και έφορο μέρος με πολλές καλλιέργειες.

ΑΝΘΗ ΚΑΝΑΡΗ

Ενα ανέκδοτο κείμενο της δασκάλας Ανθής Κανάρη που μας εστάλη απο τον Καθ. Παν. Πειραιώς κύριο Χρήστο Δουληγέρη τον οποίο καιευχαριστούμε πολύ:



Ὅλες οἱ μητέρες τοῦ χωριοῦ πού εἶχαν παιδιά στό σχολεῖο μέ ἀγάπησαν. Αὐτό τό ἀντιλαμβανόμουν ἀπό τόν τρόπο πού μέ χαιρετοῦσαν, ἀπό τόν τρόπο πού λέγαμε τήν καλημέρα καί τίς εὐχές μας στό σχόλασμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπό τόν τρόπο πού μέ προσκαλοῦσαν στά σπίτια τους. Μέ συγκίνηση θά θυμᾶμαι τήν Μορφούλα Κατσανοῦ, τή Ζωή Ἠλία Ρωμάντζα, τή Γιούλα Καρατζᾶ-Πιτσούνη, τήν Τασούλα Λιάρου-Ρέπα. Μαζί τους στή ὕπαιθρο, στήν ἐθνική μας ὕπαιθρο μαζί μέ τ’ ἀγριο-λούλουδα καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ. Μαζί μέ τήν κυρα Κωνσταντίνα Περδίκη, τήν κυρά Βασίλω

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΡΙΝ 70 ΧΡΟΝΙΑ (1930 – 1940)
Γίδες
Στο χωριό όλες σχεδόν οι οικογένειες ήταν πολύτεκνες, συνήθως με 5 παιδιά και πάνω. Τα παιδιά μάθαιναν τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού. Ήταν δε τέτοια η επιθυμία των ντόπιων να μορφώσουν τα παιδιά, που κάποιος διέθεσε το σπίτι του δωρεάν για να στεγαστεί το σχολείο, έτσι ώστε να δεσμεύσει το κράτος να στείλει δάσκαλο. Εκτός από την βασική εκπαίδευση, τα παιδιά ήδη από ηλικία 6-7 ετών συμμετείχαν στις δουλειές, είτε ήταν αγροτικές είτε του νοικοκυριού.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑ Η οικονομική κατάσταση σε όλο το Χωριό ήταν σχεδόν η ίδια, αν και υπήρχαν εξαιρέσεις. Τα μετρητά ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Ορισμένες όμως εποχές ήταν περισσότερο παραγωγικές και αποδοτικές. Μερικές οικογένειες είχαν πλεόνασμα σιταριού, κριθαριού, ρεβιθιών και άλλων καρπών και με την πώλησή του πλεονάσματος εισέπρατταν χρήματα. Τα κύρια έσοδα προέρχονταν από την πώληση σταφυλιών, κρασιού, σιταριού, λαδιού, αχλαδιών και άλλων. Η γη της Αμφιθέας ήταν πολύ εύφορη, σε τέτοιο βαθμό που ενέπνευσε το ρητό: “Εδώ και Πεθαμένο να χώσεις θα φυτρώσει”. ΤΑ ΑΧΛΑΔΙΑ Το Χωριό κατά τη δεκαετία εκείνη είχε υπερπαραγωγή αχλαδιού εύγεστου και ευώδους της ποικιλίας «κοντούλα» ή «μοσχάτο» όπως το έλεγαν, επειδή μοσχοβολούσε. Τον Ιούλιο και για έναν περίπου μήνα οι αχλαδιές ήταν

ΟΙ ΜΥΛΟΙ ΤΗΣ ΑΜΦΙΘΕΑΣ

Στην περιοχή ΑΜΦΙΘΕΑΣ και στην Κοινότητά της υπάγονται και οι τέσσερις (4), τότε Υδρόμυλοι, οι αναφερόμενοι εκ των άνω προς τα κάτω με τη σειρά: Α)Ντόλια ή Ντόλη Β)«Καλαμπάκα» - Τζιγιάννη, στη θέση «ΜΠΛΑΜΑΤΣΗ» που ανήκε στους Κων/νου Τζιγιάννη κατά 2/4, Ευάγγελο

Η ΑΜΦΙΘΕΑ ΚΑΠΟΤΕ

Πρωτοδιορισμός στο Δημοτικό Σχολείο Αμφιθέας τότε Γίδες (1944 -1957)
της Δασκάλας ΄Ανθης Κανάρη του Σταματίου
Για το πέρασμά μου από το χωριό Γίδες.
Στη ζωή μας παρουσιάζεται μια φωτεινή και ζωντανή φυσιογνωμία: Η φυσιογνωμία της Ιστορίας. Η ιστορία του Πλανήτη Γη και η Ιστορία καθενός μας χωριστά. Έτσι και η δική μου ιστορία μου δίνει το δυνατό συναίσθημα ότι για μένα αρχίζει μια νέα εποχή, τότε που το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μου αναθέτει ν΄ ανοίξω το Δημοτικό Σχολείο Γιδών, για να μάθω τα Ελληνόπουλα του χωριού Γράμματα.